وی افزود: امیرالمؤمنین(ع) در سخنان خود خطاب به پیامبر اکرم(ص) فرمودند که با رحلت ایشان چیزی از مسلمانان گرفته شد که با مرگ هیچ‌کس دیگری از میان نرفت و آن، ارتباط با نبوت، اخبار آسمانی و برکات وحی بود. این استاد حوزه علمیه قم ادامه داد: بنا بر گزارش‌های تاریخی، امیرالمؤمنین(ع) و فضل بن عباس بازوان پیامبر اکرم(ص) را گرفتند و ایشان را به مسجد منتقل کردند و رسول خدا(ص) در حالی که از شدت بیماری توان ایستادن نداشتند، در مسجد با مردم سخن گفتند. وی با اشاره به روایتی از زینب بنت جحش ادامه داد: در منابع تاریخی آمده است که در یکی از روزها، پیامبر اکرم(ص) پس از بیدار شدن از خواب، آثار نگرانی و ناراحتی در چهره مبارکشان نمایان بود و نسبت به فتنه‌ای که در میان عرب در پیش بود هشدار دادند. وی گفت: اگر پیامبر اکرم(ص) برای امور مختلف جامعه و حتی مسائل شخصی مردم راهکار ارائه می‌کردند، منطقی نیست که مسئله‌ای به اهمیت آینده امت اسلامی را نادیده گرفته باشند. وی افزود: در سخنان امیرالمؤمنین(ع)، اشک و اندوه ناشی از رحلت پیامبر اکرم(ص) به تصویری از مصیبتی دائمی تبدیل شده است که حضرت آن را با تعبیرهایی عمیق و جان‌سوز بیان کرده‌اند.