Zasada rozstrzygania niedających się usunąć wątpliwości nie bez przypadku usytuowana jest w kodeksie postępowania karnego obok zasady domniemania niewinności, ujętej również w art. 3 Konstytucji RP. Ta zaś stanowi jedną z podstawowych gwarancji procesowych i nakazuje uważać oskarżonego za niewinnego do czasu, kiedy jego wina nie zostanie stwierdzona prawomocnym wyrokiem sądu. Rozwinięciem tej zasady jest właśnie obowiązek identyfikacji występujących w danej sprawie wątpliwości i nakaz ich rozstrzygnięcia na korzyść oskarżonego.