شیخ اشراق در حقیقت ادامه‌دهنده راه ابن‌سینا بود و کوشید افق‌های تازه‌ای را در حکمت اسلامی بگشاید. از همین رو، شیخ اشراق مسیر حکمت سینوی را تکمیل کرد و میان عقل، شهود و معنویت پیوندی عمیق برقرار ساخت. از این رو، وی فلسفه‌ای را بنیان نهاد که در آن نور، حقیقت، معرفت و تعالی روح انسان جایگاهی محوری دارد. او از حکمت خشک و صرفاً استدلالی فاصله گرفت و اندیشه‌ای را عرضه کرد که در آن انسان به سوی نور، حقیقت و کمال هدایت می‌شود؛ اندیشه‌ای که پس از گذشت قرن‌ها همچنان زنده، الهام‌بخش و راهگشا است. وی افزود: سهروردی انسانی نبود که حقیقت را پنهان کند یا برای حفظ جان خود به کتمان باورهایش روی آورد.