Zacznijmy od tego, że w onkologii obowiązuje pewien paradygmat, zgodnie z którym najpierw testuje się terapie w scenariuszu choroby przerzutowej. Taka ocena możliwa jest w stosunkowo krótkim czasie – już po trzech, sześciu czy dziewięciu miesiącach widać, czy terapia przynosi efekty. Nie jest to jednak postępowanie wolne od kontrowersji, ponieważ na tym etapie badania kliniczne, którymi dysponujemy, mają obserwację cztero-, pięcio- czy sześcioletnią. Jej perspektywa nie jest beznadziejna w krótkiej perspektywie, ale średni czas przeżycia wynosi około pięciu-sześciu lat. Niestety, mamy w Polsce poważny problem związany z diagnostyką – testy genomiczne, które służą do kwalifikacji pacjentek do leczenia we wczesnym raku piersi, nie są refundowane.