Κάποιος πλησιάζει σαν να θέλει να μου πει, κάποιος απ' αυτούς θα ξέρει, κάποιος πλησιάζει σαν να θέλει να μου πει: Άσε τη ζωή να λιώνει μέσα στα χέρια της σαν χιόνι Στέκομαι στην πόρτα σου μπροστά και διαβάζω ένα μήνυμα γραμμένο με μαχαίρι ότι έπρεπε να φύγουνε ξανά, ότι τώρα διασχίζουν το μεγάλο μεσημέρι και την πιο παραμυθένια αμμουδιά, πέρα από τα πέρατα, πέρα από τα πέρα μέρη. Someone approaches as if to tell me, someone among them must know, someone approaches as if to tell me: Let life melt in her hands like snow I stand in front of your door and read a message carved with knife that they had to leave again, that now they cross the long noon and the otherwordly dunes beyond the bounds, beyond the furthest places.