Έτσι μάθαμε όλοι αυτά τα συναισθήματα, και έτσι μπορούμε να τα τοποθετούμε στις ταινίες μας ως σκηνοθέτες, ή να τα αναγνωρίζουμε και να τα βιώνουμε ως θεατές. Το “Westhoff”, ωστόσο, είναι το οικογενειακό όνομα της μητέρας του πατέρα μου, της γιαγιάς μου, της Hermina Westhoff. Κράτησα επίτηδες την αφιέρωση στο τέλος της ταινίας και στο απόσπασμα που είδατε: «Για την Lotte H. Eisner». Θυσιάζει τη δική του επιθυμία και το δικό του όνειρο για χάρη της μητέρας και του γιου. Περνούσα ώρες στο σπίτι τους προσπαθώντας να κρατώ τα μάτια μου κλειστά και να μάθω να κινούμαι χωρίς να κοιτάζω.