Με την έναρξη του πολέμου ο βρετανικός στόλος έπλεξε ένα δίκτυο ναρκοπεδίων ανοιχτά των γερμανο-δανικών ακτών και ο γερμανικός στόλος αρκείτο σε περιπολίες και τακτική εκκαθάρισή τους. Σε αυτό το σκηνικό εμπλέκεται και το μικρό νησί της Ελιγολάνδης (Helgoland), ακατοίκητο αρχικά, με απότομους γκρεμούς γύρω του, έξω από τις ακτές της Δανίας και της Γερμανίας στην έξοδο προς τη Βόρειο Θάλασσα. Στα μέσα του 19ου αιώνα, έγινε ξαφνικά δημοφιλές, όχι μόνο για το ιδιαίτερο μικροκλίμα του, που το μετέτρεψε σε κοντινό τουριστικό προορισμό αλλά και για τη θέση του, στην έξοδο των στρατηγικών λιμένων Βιλελμσχάφεν και Μπρεμερχάφεν.