Dini referanslarla istila ve genişleme stratejisini meşrulaştırmaya çalışan bir yönetim karşısında uluslararası toplumun yalnızca hukuki normlar üzerinden baskı kurmasının netice doğurmadığı, geride kalan on yıllar zarfında ve özellikle de 7 Ekim sonrası soykırım sürecinde net bir şekilde anlaşılmış durumdadır. Netanyahu ve ekibinin kişisel iktidarlarını muhafaza etmek için sıkı bir şekilde sarıldığı dini metin ve argümanların aynı zamanda işgal devletinin kurucu aklını oluşturması, bölgede barışın tesisi bir yana, artık ateşkesin dahi sürdürülebilirliğine yönelik şüpheleri derinleştirmektedir.