Tüm bu süreç; bir sandık hikâyesini, bir slogan tarihini ve bir dış politika muhasebesini aynı davanın ayrılmaz yüzleri olarak birleştiriyor. 3 Kasım 2002 sabahı Türkiye uyandığında, on beş aylık bir partinin oyların %34,28’ini toplayarak tek başına iktidara yürüdüğünü gördü. Bu durum, koalisyonlar çağının enkazında biriken bir öfkenin ve 2001 krizinin yaralarını saran bir toplumun verdiği cevaptı. Geriye dönüp bakıldığında, şu kronolojik özet sürecin omurgasını ortaya koyuyor:● 3 Kasım 2002 (%34,28): 15 aylık genç bir partinin tek başına iktidara gelişi. Bu ifade, bir partinin sınırlarını aşarak bir milletin ortak hikâyesini anlatma cesaretini simgeledi.