Gökyüzüne baktığımızda uzay teknolojisinin görkemli adımlarını görüyoruz; ancak madalyonun diğer yüzünde gezegenimizi bekleyen sessiz bir tehlike de aynı anda büyüyor. Yanan metaller, atmosferin üst katmanlarında birikerek iklim ve ozon tabakası üzerinde ne olduğu henüz kestirilemeyen etkiler yaratma riskine sahip. Genellikle 5 yıllık kullanım ömrüne sahip olan bu uydular, kitlesel şekilde gökyüzünde yanacak ve her gün atmosferimize tonlarca kimyasal toz bırakacak. Çoğunlukla okyanuslara veya insansız bölgelere düşeceği düşünülen uyduların yarattığı bu toz bulutu, ozon tabakası ve iklim dengesi açısından büyük bir belirsizlik demek. Yaşanan gelişmeler, ahşap uydu projeleri gibi çevre dostu teknolojilere ne kadar acil ihtiyaç duyulduğunu bir kez daha göstermiş durumda.