Belangrijk was dat het ACM voor het eerst financiële en operationele kerncijfers van de warmtebedrijven kreeg, waaronder operationele kosten, afschrijvingen, vermogenskosten, en opbrengsten. Dit soort prijzen zijn op den duur onhoudbaar, te meer omdat vooral appartementen en sociale huurwoningen op een warmtenet komen. Toenmalig minister Sophie Hermans van Klimaat en Groene Groei overwoog het instellen van een tarieflimiet, bekostigd door het instellen van een vereveningsfonds dat door alle warmte-afnemers wordt gevuld. Het pleidooiDe economen pleiten ervoor deze status te combineren met een tarieflimiet van 125 procent van het gemiddelde warmtetarief, en een prijsgarantie voor warmtebedrijven van 60 euro per gigajoule. De introductie van een non-profitstatus treft waarschijnlijk vooral de aandeelhouders, alhoewel dit afhankelijk zou zijn van de vormgeving door de politiek.’