Her hâlükârda Türkçemiz bakımından işler iyi gitmiyor; ciddi bir dil erozyonuna maruzuz. Çünkü dil, bir medeniyetin başlıca taşıyıcı unsurlarındandır. Dilin üstünkörü ve bilinçsiz kullanımının derin tahribata yol açacağını söyleyen dil bilimciler, dili, her milletin “millî namusu” olarak tanımlarlar. Ha “aynen”, ha “evet haklısınız, katılıyorum”; ha “tatil”, ha “seyahat”; ha “teşekkürler”, ha “teşekkür ederim”; ha “görüşürüz”, ha “Allah’a emanet”; ha “kusura bakma”, ha “özür dilerim”; ha “adi”, ha “köftehor” vb. Belki de en önemlisi, bizi “ne olursa olsun dinlemeye” hazır bir kitle olan çocuklarımıza daha münbit, nitelikli ve zengin bir entelektüel zemin sunmuş oluruz.