قدرت نادیده زنان در گذر مشروطهدر روز چهاردهم مرداد ۱۲۸۵، مظفرالدین‌شاه فرمانی را امضا کرد که در ظاهر، نقطه‌ی آغاز مشروطیت در ایران شد؛ فرمانی که وعده‌ی ایجاد عدالتخانه، تدوین قانون اساسی، و تشکیل مجلس شورای ملی را می‌داد. اما حضور زنان در این نهضت، نه‌تنها پررنگ، بلکه در مواردی تعیین‌کننده نیز بود. در این میان، سهم زنان اگرچه در تاریخ رسمی کشور کم‌رنگ مانده، اما در منابع مکتوب، خاطرات و پژوهش‌های معاصر پررنگ دیده می‌شود. در این چارچوب، زنان نه تنها در ساختار قدرت مردانه با تبعیض کمتری مواجه نشدند، بلکه حذف آن‌ها در سطح قانون‌گذاری و تصمیم‌گیری عمیق‌تر شد. این پایداری، از یک‌سو نشان‌دهنده‌ی تداوم تاریخی جنبش زنان است، و از سوی دیگر، بازتاب همان وعده‌ی ناتمام است که در مشروطه آغاز شد، اما هرگز در نهاد قدرت جای نگرفت.