Kitabın en dikkat çekici yönlerinden biri, son derece kişisel bir hikâyeyi geniş bir toplumsal çerçeve içinde işlemesidir. Aynı zamanda yerinden edilen, yoksullukla mücadele eden, emeğiyle yaşamaya çalışan ve siyasal koşullar nedeniyle ülkesinden ayrılmak zorunda kalan insanları temsil eder. Akdeniz’in anlattığı göç, yalnızca bir yerden başka bir yere yapılan fiziksel yolculuk anlamına gelmez. Boro’nun ve ailesinin hikâyesi Varto, Malatya, İskenderun ve İstanbul gibi farklı şehirlerden geçerek şekillenir. Göç haritalarındaki çizgilerin, ekonomik verilerin ve siyasal kararların arkasında ayrılıklar, yarım kalan hayatlar ve dinmeyen özlemler bulunur.