Κατά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο, η ελληνική Ι Μεραρχία της κυβέρνησης Εθνικής Άμυνας (Βενιζελική) διατάσσεται να κινηθεί προς κατάληψη των Σερρών. Η απελευθέρωση της πόλεως των Σερρών, η δεύτερη που θα γίνει από τον Ελληνικό Στρατό μέσα σε πέντε χρόνια, εντάσσεται στην τελευταία επιθετική προσπάθεια της Συμμαχικής Στρατιάς της Θεσσαλονίκης, που περιλάμβανε -πέρα από τα ελληνικά τμήματα της Στρατιάς Εθνικής Αμύνης- μονάδες του Γαλλικού, Βρετανικού, Σερβικού και εσχάτως και Ιταλικού Στρατού, που είχαν συγκεντρωθεί και οργανωθεί στη Βόρειο Ελλάδα. Στα μέσα Σεπτεμβρίου 1918 (με το Νέο Ημερολόγιο) η Συμμαχική Διοίκηση ανέλαβε ευρεία ενέργεια κατά του Βουλγαρικού Στρατού στην κοιλάδα του Αξιού, γνωστή ως η “Επίθεση του Βαρδάρη”.