Nuk maten vitet me numrin e tyre,por me gjurmët që lënë në histori;ka jetë që shuhen pa lënë emër,e ka jetë që bëhen dritë për liri. Ti, Xhevat, zgjodhe rrugën më të vështirë,kur fjala dënohej më rëndë se plumbi;burgu nuk ta përkuli idealin,veç ia farkëtoi edhe më shumë qëndrimin. Mërgimi nuk ishte largim nga atdheu,por një betim që s’njihte kufij;çdo hap në tokë të huajishte një hap më pranë Kosovës. Ata jetojnë në kujtesën e miqve,në respektin e brezave,në veprat që lënë pasdhe në emrin që koha nuk e zbeh. Le të të shpërblejnë vitet që vijnëme dashurinë dhe respektinqë i ke fituar me nder gjatë gjithë jetës.