Na ndiqnin në shtëpi, në oborr, në rrugë. Sot e kuptoj se në sytë e tyre nuk kishte vetëm mall, kishte dhembje, krenari dhe një shpresë që nuk ishte shuar kurrë. Ata besuan se një popull nuk mund të ndahej nga kufijtë e vendosur nga të tjerët. Kur e vizitova Shqipërinë për herë të parë, nuk ndjeva se po hyja në një vend të huaj. Dëgjoj zërin e një brezi të tërë shqiptarësh të Kosovës, që jetuan me mallin për Shqipërinë në zemër dhe me shpresën për liri në sy.