DE BESLISSING OM de behandeling van het grensprotocol tussen Suriname en Frankrijk uit te stellen, is begrijpelijk. Wanneer de traditionele gezagsdragers aangeven dat er meer tijd nodig is voor intern overleg, past respect voor dat proces. Toch roept de zoveelste vertraging ook een ongemakkelijke vraag op: ‘waarom is Suriname opnieuw niet op tijd klaar met zijn eigen huiswerk?’ De bewoners langs de rivier leven al generaties met een grens die in hun dagelijks bestaan vaak minder zichtbaar is dan op een landkaart. Dat betekent niet dat Suriname het proces eindeloos moet rekken.