در شرایط عادی، HGF به صورت غیرفعال در شبکه ساختاری اطراف فیبرهای عضلانی باقی می‌ماند. این سیگنال، سلول‌ها را از حالت غیرفعال خارج کرده و به آن‌ها اجازه می‌دهد تکثیر شوند، بالغ گردند و به بازسازی فیبرهای عضلانی آسیب‌دیده کمک کنند. با این حال، هیچ‌کدام از این دو ترکیب نتوانستند توانایی پروتئین را برای اتصال به گیرنده‌اش به طور کامل بازیابی کنند. در ادامه، پژوهشگران نسبت مولی HGF به تری‌سولفید را افزایش دادند و آن را از نسبت ۱:۴۰۰۰ به ۱:۸۰۰۰ رساندند. وقتی HGF با ترکیب LASSS مخلوط شد، توانایی آن برای اتصال به c-Met به بیش از دو برابر HGF درمان‌نشده رسید!