Το αίτημα για την απελευθέρωση της Κύπρου από τον σκληρό οθωμανικό ζυγό τίθεται ήδη από τον αγώνα του 1821, όταν πολλοί Κύπριοι οραματίστηκαν την επανάσταση στο νησί, ταυτόχρονα με τις επαναστάσεις στη Μολδοβλαχία και στο Μωριά. Από το 1930 και μετά, το αίτημα των Κυπρίων ήταν “Ένωσις και μόνον ένωσις” και διεκδικείτο με βαλκανικού τύπου ένταση αντιγράφοντας τη συνταγή από την Κρητική επανάσταση. Βρετανική αποικία και πάλι από το 1878, η Κύπρος βίωσε την καταπίεση των Βρετανών επικυριάρχων με τη μορφή περιορισμών, διώξεων και αφαίρεσης κεκτημένων δικαιωμάτων (όπως τη λειτουργία ελληνικών σχολείων και τη σύσταση ενώσεων και συνεταιρισμών), ιδίως από τον κυβερνητη Sir Richmond Palmer.