Secili prej tyre, me nga një fjalë ose kujtim, solli ndjenja të forta dhe kujtime të vlefshme nga jeta dhe vepra e aktorit. Enver Petrovci u largua nga kjo botë tokësore, por jo nga zemrat tona. Edhe në çastet e dhimbjes, të pranishmit nuk harruan të bëjnë foto kujtimi – jo për të ngrirë dhimbjen, por për ta kthyer atë në kujtesë të përjetshme. Kështu, Enver Petrovci mbetet i gjallë jo vetëm në skenë, jo vetëm në film, por në zemrat, në kujtimet dhe në mes lotësh të të gjithë atyre që e deshtën. Ai ka ikur nga kjo botë, por në kujtesën tonë kolektive, në artin shqiptar dhe në shpirtin e kombit, do të jetojë përjetësisht.