Παρά το «σκληρό» μήνυμα αποτροπής, ο επικεφαλής της ιρανικής διπλωματίας δεν έκλεισε τελείως την πόρτα στο ενδεχόμενο ενός διπλωματικού διαλόγου. Ο Αραγτσί τόνισε ότι η Τεχεράνη θα αποδεχόταν μια συμφωνία για το πυρηνικό πρόγραμμα εφόσον αυτή ήταν αμοιβαία επωφελής, δίκαιη και ισότιμη, χωρίς απειλές ή εκβιασμούς. Στο ίδιο μήκος κύματος, ιρανικοί αξιωματούχοι έχουν δείξει ότι μια επίθεση από τις ΗΠΑ ή τους συμμάχους τους θα αντιμετωπιστεί ως πλήρης πόλεμος, με το ενδεχόμενο μιας άμεσης, πλήρους και πρωτοφανούς απάντησης. Εξωτερικά, η ρητορική περί «δάχτυλου στη σκανδάλη» λειτουργεί ως μέσο αποτροπής, αλλά και διαπραγματευτικό μοχλό στο πλαίσιο των συνομιλιών για το πυρηνικό πρόγραμμα, θέτοντας σκληρές προϋποθέσεις για κάθε ενδεχόμενο συμβιβασμού. Σε αυτό το γεωπολιτικό παζλ, η Μέση Ανατολή φαίνεται να ισορροπεί επικίνδυνα μεταξύ ανοιχτής στρατιωτικής σύγκρουσης και διπλωματικής αποκλιμάκωσης, με τις επόμενες εβδομάδες να αναμένονται κρίσιμες για το αν θα επικρατήσει το ένα ή το άλλο σενάριο.